YALANIN ALQIŞLANDIĞI, DÜRÜSTLÜYÜN UTANDIRILDIĞI BİR DÖVRDƏ YAŞAYIRIQ

Son zamanlar ətrafıma bir qədər diqqətlə nəzər salıram... Sanki insanlığın tərəzisi pozulub, dəyərlərin yeri dəyişib, doğru ilə yanlış arasındakı sərhəd itib.

Saxta təbəssümlərin, üzlərə taxılan maskaların, səmimiyyətdən uzaq münasibətlərin hökm sürdüyü bir dövrdən keçirik. İnsanlar bir-birinə gülümsəyir, amma həmin təbəssümlərin arxasında nə qədər hesab-kitab, inciklik və gizli düşmənçilik gizlənir.

Dost kimi görünənlərin arxadan iş çevirməyi, kiminsə quyusunu qazmağı, üzünə başqa, arxasınca isə tamamilə başqa cür danışmağı məharət hesab etdiyi bir dövrdəyik.

YALAN DANIŞANLARA HEYRANLIQ SON HƏDDƏ ÇATIB!

Elə bir məqama gəlib çatmışıq ki, yalan danışanın sözünə etibar edilir, həqiqəti dilə gətirən isə az qala utandırılır.

Üstəlik, bəziləri yalanı o qədər ustalıqla danışır ki, insan həqiqəti müdafiə etdiyinə görə özünü izahat vermək məcburiyyətində hiss edir. Yalanı müdafiə etməkdən çəkinmir, həqiqəti dilə gətirməkdən isə utanırıq.

Doğru danışmaq ayıb, dürüst olmaq sadəlövhlük, haqqını tələb etmək isə narahatlıq yaratmaq kimi qəbul edilir.

Daha bir qəribə mənzərə ilə iş həyatında qarşılaşırıq.

İşləyirmiş kimi görünərək vaxt öldürənlər, məsuliyyətlərini yerinə yetirməyənlər, işlərinə laqeyd yanaşanlar öz vəzifəsini layiqincə yerinə yetirən insanları tənqid etməkdən heç də çəkinmirlər.

Öz işini bərbad vəziyyətə salanlar dönüb işini düzgün görənlərdə qüsur axtarırlar. Heç nə istehsal etməyən, zəhmət çəkməyən, məsuliyyət daşımayan insanlar əmək sərf edənlərin uğurundan narahat olurlar.

Ən acınacaqlısı isə bütün bunları görənlərin, bilənlərin çox vaxt susmağa üstünlük verməsidir.

Çünki artıq bir çox insan üçün həqiqətin yanında dayanmaq deyil, güclü görünənin yanında yer almaq daha təhlükəsizdir.

HƏQİQƏTƏ LƏKƏ YAXILIR

Bu gün elə bir düşüncə ilə qarşı-qarşıyayıq ki, haram müxtəlif bəhanələrlə qanuniləşdirilməyə çalışılır, halalın arxasınca getmək istəyənlər isə sadəlövh, köhnə fikirli və ya öz mənafeyini düşünməyi bacarmayan insanlar kimi təqdim olunur.

Vicdanının səsinə qulaq asanların səsi boğulur. Haqqı müdafiə edənlər təklənir. Dürüst insanlar məhz dürüstlüklərinə görə bədəl ödəməli olurlar.

Halbuki insanı insan edən onun vəzifəsi, pulu, ətrafı və ya başqalarının gözündəki nüfuzu deyil. İnsanı dəyərli edən heç kimin görmədiyi yerdə belə doğru qala bilməsidir.

Təəssüf ki, bu gün bəziləri üçün necə yaşadığı deyil, necə göründüyü önəmlidir. Necə qazandığı deyil, nə qədər qazandığı əhəmiyyət daşıyır. Nə qədər dürüst olduğu deyil, nə qədər güclü göründüyü əsas götürülür.

Amma çox vacib bir həqiqət unudulur:

Dünya fırlanır, zaman keçir və heç bir güc əbədi deyil.

Bu gün özünü əvəzolunmaz hesab edənlər sabah bir kənara atıla bilərlər. Bu gün başqalarının arxasınca iş çevirənlər sabah eyni oyunların hədəfinə çevrilə bilərlər. Bu gün yalanları ilə özlərinə bir dünya quranlar sabah həmin dünyanın dağıntıları altında qala bilərlər.

Çünki həyatın dəyişməz bir ədaləti var: İnsan gec-tez etdikləri ilə üzləşir.

MƏSƏLƏ HAMı KİMİ OLMAQ DEYİL, İNSAN QALA BİLMƏKDİR!

Əlbəttə, dürüst olmaq asan deyil. Xüsusilə də yalanın qazanc gətirdiyi, maraq münasibətlərinin dostluqdan üstün tutulduğu, haqlının deyil, güclünün səsinin eşidildiyi bir mühitdə...

Amma çətin olması doğru yoldan dönməyimizə əsas vermir.

Haramdan uzaq durmaq, halalın arxasınca getmək, heç kimin haqqına girməmək, üzünə güldüyün insanın arxasınca quyusunu qazmamaq...

Bunlar keçmiş zamanlardan qalan dəyərlər deyil, insan olmağın təməl şərtləridir.

Bəlkə də bu dövrdə dürüstlük insana çox şey qazandırmırmış kimi görünə bilər. Bəlkə də haqsızlıq edənlər daha sürətlə yüksəlir, yalan danışanlar daha çox alqışlanır.

Amma insanın özünə olan hörməti başqalarının verdiyi heç bir vəzifə ilə ölçülə bilməz.

QISSADAN HİSSƏ...

Bir gün hər kəs öz həyatının hesabını verəcək. Həmin gün nə saxta təbəssümlər işə yarayacaq, nə də başqalarının üzərinə atılan palçıq həqiqəti ört-basdır edə biləcək.

Nə vəzifə qalacaq, nə sərvət, nə də bu gün uğrunda insanların bir-birini əzdiyi müvəqqəti üstünlüklər...

Geriyə yalnız insanın etdikləri, söylədikləri və arxasında qoyduğu izlər qalacaq.

Unutmayaq ki, insanın ən böyük sərvəti başını yastığa qoyanda vicdanına hesab vermək məcburiyyətində qalmamasıdır.

Bəzən bütün dünya sizə arxa çevirsə belə, doğru tərəfdə dayanmağın verdiyi rahatlıq izdihamların alqışından qat-qat qiymətlidir.

Çünki məsələ hər kəsin sizi sevməsi deyil, sizin özünüzə olan hörmətinizi itirməməyinizdir.

Hakan Dikmen

Telegramda izləyin