Üzü yanıqlı qadın [Hekayə]
![Üzü yanıqlı qadın [Hekayə]](https://upload.az/foto/arxiv/1303699703_145d7907294.jpg)
Gənc qız, əl aynasında makiyajını nəzarət etdi; "Çox yaxşı. «dedi. Gözəlliyindən əmin idi. Ətrafındakı kişilərin pərvanə olmasından onsuz da bilirdi gözəl olduğunu. Həyatın dadını çıxaran, rahat yaşayan biriydi.
Cib telefonu çaldığında, axşam yoldaşlarıyla hansı əyləncə yerinə gedəcəyinə qərar verməyə çalışırdı. Telefondakı nömrəyə baxdı, axtaran anası idi.
- Alo...kızım, necəsən ?
- Yaxşıyam ana. Nə oldu ?
- Sənə bir sürprizim var.
- Sürprizmi ?
- Bəli. Çox köhnə bir yoldaşım, dostum şəhərimizə gəlmiş...
- kim ?
- Kim olduğu sürpriz. Lakin, onu sənin almanı istəyirəm.
- Mənmi ?
- Bəli, sənin iş yerinə yaxın olan parkı bilirmiş. Parka getməsini və səninlə görüşməsini söylədim. Sənin də parka gedib onu almanı istəyirəm.
- Ana, mən belə şeyləri sevmirəm, özün həll et.
- Qızım 1-2 saatlıq bir işim var. Ayrıca səni körpəliyindən tanıyan bir yoldaşım. Səni görüncə mütləq çox sevinəcək.
- Amaaan. Yaxşı yaxşı… Necə tanıyacağam.
- Evdən çıxarkən üzərinə geydiklərini təsvir etdim. O parkda bəzi oturaqlar gəzinti masası şəklində. Parkın kino tərəfi girişindəki ilk gəzinti masasına otur. O gəlincə səni tapacaq.
-Yaxşı ana.. yaxşı...
- Qızım səndən hər gün mü bir şey istəyirəm? Universiteti bitireli, hələ də işə gireli bir faktura yatırtmağa belə göndərmədim.
- Dərhal incimə, yaxşı dedim !..
- O necə yaxşı deməksə..nəysə o zaman, icazə al çıx, gözlətmə. Mən də işlərimi bitirib dərhal gələcəyəm.
Gənc qız, icazə alıb çıxdı. Qısa bir gedişdən sonra parka vardı. Bu parkda daha əvvəl heç oturmadığını fərq etdi. Yoldaşlarıyla həmişə pullu, lüks əyləncə yerlərinə xərclər idi.
Anasının təsvir etdiyi, girişdəki ilk masanı tapdı, boş olan qisiminə oturdu. Masanın digər tərəfində bir kəndli qadınla, kiçik qız otururdu. Onlarla eyni yerdə oturduğuna utandığını hiss etdi. „Anamın yoldaşı tez gəlsə də, bunlardan xilas olsam" deyə düşündü.
Kəndli qadın çəkinərək səsləndi;
- Bağışla qızım, bir şey soruşa bilərəmmi ?
»Qızım" deyə səslənməsi yaxşıca sinirlərini pozdu.
- Nə var, ünvanmı soruşacaqsan!.. .
Sərt çıxış qarşısında qadın səsini alçaltdı:
- Xeyr qızım, başqa bir şey soruşacaqdım.
- Sizin kimi cahillər ya ünvan soruşar, ya pul istər.
Kəndli qadının qızaran yüzünə aldırmadı belə. O sırada qəşəng və lüks geyimli, orta yaşlı bir qadının uzaqdan yaxınlaşdığını gördü. "- Nəhayət." deyə düşündü. Ayağa qalxıb qadını qarşılamağa çalışarkən, qadın yanlarından keçib getdi. Qaşqabağını tökərək geri oturdu.
Yanındakı kiçik qıza daha möhkəm sarılmış kəndli qadının gözündən bir damla yaşın süzüldüyünü gördü. Qadın gözyaşını saxlamaq üçün digər tərəfə dönüncə bir yüzündəki böyük yanıq izi göründü. Gənc qız mənalı mənalı güldü:
- Bax asanca gözyaşı tökə bilirsən, üzündə də çirkin bir yanıq izi var. Burada nə gözləyirsən keç bir küncə aç dəsmalını ağla… Lakin ağlamayla məndən bir şey qoparacağını sanma, tamammı...
Qadın dözə bilmədi:
- Cahil deyib dayanırsan. Nə cahilliyimi gördün. Tanımadığım bir qadına, nəvəsinin yanında təhqirmi etdim!
- Oooo... söz etməyi də bilirmiş
-Aydın oldu qızım, sən universitet bitirmiş, çox şey öyrənmiş ola bilərsən amma insanlıqdan sinifdə qalmısan. Nəvəmi oxutmaq üçün məşğul olacaqdım. Lakin səni görüncə imtina etdim.
Bir müddət sonra, gənc qızın anası parkda yanına gəldi.
- Salam qızım, Zeynəb xalan hardadır ?
- Kimsə gəlmədi ana. Ən son bir qadın gəldi, yanıma oturdu. O da yalnız istirahət etmək üçün gələn biriymiş.
- Allah Allah!.... geyindiklərini çox yaxşı təsvir etmişdim, səni necə tapa bilmədi anlamadım. Yanında kiçik bir qız olacaqdı.
Gənc qız bir an dayandı.
-Kiçik bir qızmı ?
- Bəli
- Ana!.. biz zəngin, mədəni insanlarıq. Hərhalda yoldaşın da zəngin, mədəni biridir, deyilmi ?
- Mədəniyyətsiz deyil amma zəngin deyil.
- Əsla mənə kəndli bir qadın olduğunu demə..
- Kənddən gələn qadına nə deyilir ki!.. .
- Oh!.. yaxşı yaxşı, kəndli qadınları qarşılamağa məni göndərirsən.
- Qızım, o qadına bir borcumuz vardı. O zamanlarda borcumuzun qarşılığı bir şey verə bilmədik. " - Gün gəlir, bir ehtiyacım olduğunda, mən qapınızı döyərəm". Dedi və işdə bu gün qapımızı döydü.
-Nə istəyirmiş ?
- Nəvəsini oxutmamızı istəyir. Atan indi avtomobillə gəlib hamımızı götürəcək, qeyd üçün məktəbə gotürecek.
- Ana, o kəndli qadına nə borcun ola bilər ki, anlaya bilmədim ?
Anası, qızının hirsli səs tonuna dözə bilmədi:
- Qızım, sən körpəykən biz kənddəydik.
- hə...
- Sənə illər əvvəl bəhs etmişdim, kənddəykən evimiz yandı, biz də inəkləri, atları, tarlaları neyimiz varsa hamısını satıb kənddən köçdük, demişdim.
-Bəli, xatırladım.
- O yanğınla əlaqədar bir detalı, səni kədərlənə bilər və ya səni evdə tək buraxdığımız üçün incinə bilərsən qorxusuyla izah etməmişdik.
- Hərhalda indi izah edəcəksən...
- Atan evdə yox idi, mən də su doldurmağa kənd mənbəsinə getmişdim. Cənub küləyimi nə deyirsiniz, işdə o külək bəzən tərs əsirmiş, yuxarıdan aşağı filan. Sən beşikdə yatırkən külək bacadan içəri əsincə közler ocaqlıqdan taxtalara sıçramış, yanğın başlamış. Mənbə yerindən tüstüləri görüb qaçdığımda alovlar hər yeri qucaqlamışdı. Bir azdan yıxılacaq kimi görünən evə yenə də girmək üçün atıldığım anda Zeynəb xalan qucağına səni götürmüş olduğu halda çölə atıldı. O səhnəni heç unuda bilmirəm: onun qucağından səni götürdüyümdə o qışqırıqlar atırdı..
- Nə üçün ?
- Səni qurtararkən, sağ tərəfi yanmışdı. Gəlincə görərsən sağ yanağında ağır bir yanıq izi var.
Çox acı çəkdi çoox… Dayan ağlama, səni bu qədər üzəcəyini bilmirdim. Tamam qızım, bax makiyajın axır, ağlama. Hə!... Atan da gəldi. Lakin Zeynəb xalan hələ bizi tapa bilmədi...
BiG.Az
Telegramda izləyin
Şikayətiniz varsa Whatsapp: 077 7125666
Facebookda Paylaş
