Məktəbdə itirdiklərimiz - KÖŞƏ YAZISI

Son illər bir həqiqət var ki, onu deməkdən hamı çəkinir: təhsil sistemimiz uşağı böyütmür, sadəcə yükləyir. Dərs ili bitəndə şagirdin çantası ağırlaşır, amma düşüncəsi yox.

Məktəbdə uşağa sual vermək yox, cavabı əzbərləmək öyrədilir. Dərsdə "niyə belədir?" deyən şagird problemli sayılır. Halbuki təhsil sualla başlayır. Biz isə sualı susdururuq, səssizliyi intizam adlandırırıq.

Müəllimlərin böyük hissəsi artıq dərs deməkdən çox, sistemlə mübarizə aparır. Kağız işi, hesabat, plan, cədvəl… Sinifdə uşağa ayırmağa vaxt qalmır. Maaş azdır, hörmət kağız üzərindədir. Belə şəraitdə müəllimdən möcüzə gözləmək ikiüzlülükdür.

Bölgələrdə vəziyyət daha qaranlıqdır. Məktəb var, müəllim yoxdur. Müəllim var, şərait yoxdur. İndi də çıxış yolu kimi distant təhsil göstərilir. Amma interneti çəkməyən kənddə onlayn dərs kimə lazımdır? Problem yerində qalır, sadəcə adı dəyişir.

Universitetlər isə çoxdan elm ocağı olmaqdan çıxıb. Tələbə diplomun arxasınca qaçır, bilik yolüstü qalır. Dörd il oxuyub öz sahəsində bir kitab bitirməyən gənclər tanıyırıq. Bu, gəncin günahı deyil, sistemin nəticəsidir.

Ən acınacaqlısı odur ki, bu problemlər hamıya məlumdur. Valideyn bilir, müəllim bilir, tələbə bilir. Amma danışan azdır. Çünki sistemlə mübahisə etmək çətindir.

Təhsil kağız üzərində yaxşı görünə bilər. Statistikalar, faizlər, hesabatlar. Amma məktəbin qapısından içəri girəndə başqa bir mənzərə var. Orada gələcəyini axtaran, amma cavab tapmayan uşaqlar var.

Müəllif: İlkin Məmmədkərimov

Telegramda izləyin