"Bircə onu özümə bağışlaya bilmirəm ki, Mahirin tabutunu evə gətirəndə..." - Şəhidimizin anası

"Bircə onu özümə bağışlaya bilmirəm ki, Mahirin tabutunu evə gətirəndə..." - Şəhidimizin anası

Aprel şəhidi Mahir Quliyevin ailəsi!!!

Atası Qadir Quliyev:

-Mən uşaqlarımı ərköyün böyütməmişəm. Sadə bir ailəyik. Ömrüm boyu fəhləçiliklə bala saxlamışam. Mahir universitetə qəbul olanda çox sevinirdik. Ancaq ödənişli fakültəyə qəbul olunmuşdu. Bu səbəbdən də bizə əziyyət verməmək üçün gedib restoranda axşamlar ofisiant işləyirdi. Özü də çox fəal və bacarıqlı uşaq idi. Onu ən çox sıxan cəbhə bölgəsində əsgərlərimizin şəhid olması idi. Xəbər saytlarında müharibə bölgəsində şəhid olanlar haqqında məlumat görəndə dünyası dəyişirdi. Deyirdi ki, barı bu şəhidliyin əvəzində torpaqlarımız alınaydı. Özü cavan oğulların şəhidliyinə dözmürdü... İndi biz onun yoxluğuna və ucaldığı Şəhidlik Məqamına dözürük... hətta onun şəhidliyi bizə və elimizə bir şərəf də gətirib. Mahir mənim arxam-köməyim idi. Bizimki bundan sonra həyat olmayacaq, sürünməkdir.

Onsuz yaşamaq çox ağırdır, hara baxıramsa Mahiri görürəm, hər yer mənə Mahiri xatırladır.
Aprelin 2-də xəbər aldıq ki, Mahir ayağından yaralanıb. Anası, qohumlarım yığışıb getdik onun hərbi təlimə aparıldığı Tərtərə. Kimdən soruşduqsa, gördüm deyən olmadı. 3 gün Tərtər, Yevlax, Gəncədə döymədiyimiz həbi hissə qapısı, baxmadığımız xəstəxana qalmadı. Ancaq kimsə bizə bir söz demirdi. Sonradan-sonraya dedilər ki, sizin oğlunuzun adı itkinlər siyahısındadır. Və artıq əlim hər şeydən üzüldü... Lakin yox olmasını heç cür xəyalımda canlandıra bilmirdim. Anası Lalə isə hələ isti-isti olduğundan "itkin" sözünün mənasını dərin anlamamşıdı. O hələ Mahiri gözləyirdi.

Anası

Baxıram ki, qohum-əqraba, qonum-qonşu hamısı tez-tez bizə gəlib dəyib gedirlər. Fikirləşirəm ki, oğlumun yarası var da, yəqin ki, dövlətimiz axtarıb tapacaq... Gözləyirəm... Mən eyvana çıxanda baxıram ki, həyət boşdur. Sən demə, Mahirin dostları pusquda durublar ki, mən eyvana çıxanda, ya həyətə düşəndə adamlara xəbər edirlər ki, bir yerdə qələbəlik yaratmasınlar ki, mən nəsə hiss etməyim. Bircə onu özümə bağışlaya bilmirəm ki, tabutda bayrağa bükülü həyətimizə gətirilən balamı, düşüb qarşılamadım. Tabut evə gələnə qədər Mahirin yoxluğuna inanmırdım. Ayın 8-nə qədər Mahir neytral zonada qaldı. Ermənilərin açdığı atəşdən həlak olubmiş balam. Mahiri mən qarşılamadım. O özü çiyinlərdə evə gəldi. Ancaq tabut içəri gətiriləndə başa düşdüm ki, oğlum gəlməyəcək...
Axı mən onu gözləyirdim... O gündən bu günə evimin hər yerində bir kədər, bir qəm havası var... Heç televizoru da açmırıq... Mahirsizliyə öyrəşmək çətindir...

Mahirin Qardaşı

Bu evdə danışmayan bir Cavid oldu, Mahirin kiçik qardaşı, bir də ortancıl qardaşı Hüseyn. Hüseyn Sərhəd qoşunlarında hərbçi kimi qulluq edir. Cavid isə, danışa bilmədi ,gözləri doldu, ancaq sonradan sosial şəbəkədə qardaşına yazdıqlarını oxudum, 11-ci sinif şagirdi Cavid qardaşı Mahirə yazmışdı ki, "... Mahir darıxıram sənin üçün, çox darıxıram...".

23 yaşlı Mahirin 38 yaşlı gənc anası onun əşyalarının içərisindən bir neçə məktəbli məktubu da gətirdi. Azərbaycan məktəbliləri hərbi xidmətdə olan əsgərlərə məktublar yazırlar. Belə məktublardan birini də 19 nömrəli orta məktəbin 4-cü sinif şagirdi Fatimə yazıbmış. O məktub əsgər Mahir Quliyevin qismətinə düşüb:

"Salam Əsgər. Mənim adım Fatimədir. Mən sənə məktub yazmaq istəyirəm. Necəsən? Kefin necədir? Əyin-başın qalındırmı? Bilirsən niyə "Əsgər" sözünü böyük həriflə yazıram? Çünki bu sözü eşidəndə qürurlanıram. Mən Sizə , yəni Əsgərlərə böyük qiymət verirəm. Mən bunu heç vaxt unutmaram ki, biz isti və rahat yerimizdə yatarkən, Siz əlinizdə silah səngərdə Vətənin keşiyində durursunuz. Ata-anan səni yəqin qürurlu, mərd bir övlad kimi böyüdüb, biz bu gün yatağımızda rahat yata biliriksə, bu da Sizin sayənizdədir. Mən də istərdim ki, əsgər bacısı olub, qardaşıma Əsgər məktubu yazım. Mən Azərbaycanla fəxr edirəm, çünki Sizin kimi böyük oğulları yetişdirib. Eşq olsun Azərbaycan Əsgərinə!. Hörmətlə, Fatimə".

Bu bir azərbaycanlı məktəblinin ƏSGƏRƏ verdiyi dəyərdir.
"Bircə onu özümə bağışlaya bilmirəm ki, Mahirin tabutunu evə gətirəndə..." - Şəhidimizin anası
"Bircə onu özümə bağışlaya bilmirəm ki, Mahirin tabutunu evə gətirəndə..." - Şəhidimizin anası

Şikayətiniz varsa Whatsapp: 050 5165251

f Paylaş
Bölmə: Xəbərlər Oxunub: 3307 Tarix: 19.04.2018



Unvan.az - elanlar sayti
Şərh yazmaq üçün Qeydiyyatdan Keç və ya Sayta daxil ol


Pulsuz elanlar sayti

Azərbaycandan son xəbərlər